Rocznik Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Dotychczas ukazało się 30 tomów.

Redakcja: Anna Marciniak – Kajzer (redaktor), Lucyna DomańskaAldona Andrzejewska, Eduard Droberjar, Ole Grøn, Małgorzata Grupa, Stanisław Kołodziejski, Lee Yung-jo, Seweryn Rzepecki, Piotr Strzyż.

Folia Archaeologica jest dostępna w Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego.

Folia Archaeologica 28

Folia Archaeologica 28

 

 

 

 


Poniżej znajdują się dokładne wytyczne odnośnie przygotowywania publikacji do AUL FA:

 

ZASADY PRZYGOTOWANIA TEKSTU

  1. Tekst główny
  2. Przypisy
  • Imię i nazwisko autora (bez stopni/tytułów naukowych, czcionka 12 punktów), w wersie poniżej afiliacja i adres e-mail (czcionka 10 punktów), wyrównane do lewej.
  • Tekst zapisany czcionką Times New Roman 12 punktów z interlinią 1,5.
  • Tytuł (i podtytuł) pracy wyrównany do lewej, pogrubiony, 14 pkt
  • Dzielenie wyrazów automatyczne
  • Bez odstępów akapitowych
  • Wcięcie akapitowe, pierwszy wiersz: 1 cm
  • Marginesy: wszystkie po 2,5 cm
  • Streszczenie w języku angielskim maksymalnie 2 strony – koniecznie z tytułem artykułu przetłumaczonym na język angielski.
  • Keywords (6–10 słów kluczowych w języku angielskim) – czcionka 12 punktów; same słowa wymienić należy po dwukropku, oddzielone średnikiem.
  • Części artykułu, takie jak wstępy, wprowadzenia, podrozdziały itp., czcionka 12 punktów (bez kursywy) numerowani cyframi rzymskimi.
  • Cytowana literatura powinna być zebrana na końcu każdego artykułu pod hasłem Literatura.
  • Znak myślnika zaznaczamy półpauzą: – (nie dywizem: – czy pauzą: —).
  • Wyliczenia zapisujemy od myślników lub cyfr arabskich.

Przypisy bibliograficzne należy przygotować za pomocą przypisów oksfordzkich (harwardzkich), wykazując literaturę wewnątrz tekstu. Wykorzystywane źródła zapisujemy w nawiasie, wymieniając nazwisko autora, rok wydania pozycji oraz stronę. Jeśli autorów jest więcej niż dwóch, podajemy jedynie nazwisko pierwszego (głównego) autora, dodając skrót „i in.” Na przykład:

(Buko 1990:45)

(Horbacz, Lechowicz 1982: 275)

(Górska i in. 1976: 15)

  • Nie stosujemy w zapisie przypisów określeń łacińskich, typu ibidem i op. cit. Każda pozycja powinna zostać opisana nazwiskiem autora. Nazwisko autora można pominąć, jeśli zostało już ono wymienione w zdaniu poprzedzającym przypis.  Np. „Jak podaje w swej pracy Karol Górski (1987: 82) …”
  • Wymieniając więcej niż jedną publikację, przedstawiamy je w kolejności chronologicznej:

(Kamińska 19668:80; Kola 1991: 13–21; Kołodziejski 1994: 134).

  • W przypadku cytowania kilku publikacji tego samego autora, wydanymi w tym samym roku, odróżniamy je dodatkowo małą literą alfabetu.

(Miłobędzki 1978a: 30–31)

Należy pamiętać, by zastosowany w zapis alfabetyczny (dotyczący tego samego roku wydania) był odzwierciedlony w Literaturze na końcu artykułu.

  • Inicjał imienia autora jest podawany tylko w sytuacji, gdy mamy do czynienia z tym samym nazwiskiem dwojga autorów i pozycją wydaną w tym samym roku:

(A. Kowalski 2002: 76)

(B. Kowalski 2002: 168)

  • Uwagi, nie będące zapisem bibliograficznym, zapisujemy w postaci przypisów dolnych oznaczonych gwiazdką/gwiazdkami „*”, „**”

III. Literatura

Zapisujemy w układzie alfabetycznym (nie numerujemy poszczególnych pozycji).

Podstawowy schemat zapisu w bibliografii: nazwisko i inicjał imienia autora, data wydania, tytuł, miejsce wydania, numery stron.

Jeśli jest kilka miejsc wydania, to między nimi dajemy półpauzę bez spacji, np. Kraków–Warszawa–Poznań.

Gdy brak jest miejsca wydania, piszemy skrót: b.m.w.

Jeżeli nie ma daty wydania, stosujemy skrót: b.d.

 

  • Autor lub kilku autorów

Buko A., 1990, Ceramika wczesnopolska. Wprowadzenie do badań, Wrocław

Szymczak J., 1990, Organizacja produkcji i ceny uzbrojenia, [w:] Uzbrojenie w Polsce średniowiecznej 1350 – 1450, red. A. Nadolski, Łódź,  s. 208 – 282.

Mikołajczyk A., 1979, Romantyczne iluzje i ekonomiczna rzeczywistość skarbów monet z XVI – XVIII w. Kilka przykładów środkowopolskich, „Wiadomości Numizmatyczne”, t. 23, s. 160-167.

  • Zapis bibliograficzny odwołujący się do publikacji wydanych w tym samym roku

Modzelewski K.,

1980 Organizacja grodowa u progu epoki lokacji, „Kwartalnik Historii Kultury Materialnej”, t. 28, z. 3, s. 329-339.

1980a Między prawem książęcym a władztwem gruntowym. II. Instytucja kasztelanii majątkowych Kościoła w Polsce XII-XIII w., „Przegląd Historyczny”, t. 71, z. 3, s. 449-477.

  • Praca zbiorowa (zamiast nazwiska część tytułu, następnie cytacja jak w pracy autorskiej, z inicjałami i nazwiskami redaktorów)

Historia kultury materialnej…

1978 Historia kultury materialnej Polski w zarysie, red. W. Hensel, J. Pazdur, t. 2, Od XIII do XV wieku, red. A. Rutkowska – Płachcińska, Wrocław.

  • Prace niepublikowane (jak publikowane, tytuł pisany bez kursywy, w nawiasie miejsce przechowywania pracy)

Lentowicz Z.,

1973 Chroberz. Pałac. Skrócona dokumentacja historyczno–naukowa, Kielce (maszynopis w archiwum WKZ w Kielcach).