Nowe metody badawcze archeologii historycznej

Zaproszenie do udziału w kolejnej konferencji

Uniwersyteckiego Centrum Archeologii Średniowiecza i Nowożytności

Nowoczesna archeologia nie może istnieć bez współpracy z przedstawicielami innych dyscyplin. W miarę postępu w naukach ścisłych i przyrodniczych w arsenale badawczym archeologii pojawiają się w sposób bez mała lawinowy coraz bardziej zaawansowane metody badań, zarówno terenowych jak i laboratoryjnych. Metody te stosowane są obecnie na każdym etapie pracy badawczej i konserwatorskiej.

Zaczynamy od nowoczesnych metod poszukiwania stanowisk oraz rozpoznawania ich zasięgu. Na kolejnym etapie pojawiają się nieinwazyjne badania struktury nawarstwień. W badaniach osadniczym coraz powszechniej wykorzystywane są przyrodnicze metody odtwarzania przemian klimatycznych i procesów antropogenicznych przemian krajobrazu. Różnego typu analizy laboratoryjne nie są wykonywane bezpośrednio przez archeologów ani nawet przez nich nadzorowane czy interpretowane, ale to my najczęściej decydujemy o ich zastosowaniu. W czasie samych badań wykopaliskowych mamy możliwość pobrania próbek do różnego rodzaju badań datujących. Kolejne możliwości pojawiają się w czasie badań kameralnych samych zabytków ruchomych. Analiza składu surowcowego czy sposobów wykonania i użytkowania przedmiotów to także nowe możliwości, które w coraz większej skali są przez nas wykorzystywane.

 

Dostępnych metod jest coraz więcej i wciąż pojawiają się nowe. Nic dziwnego, że za tym postępem nie nadążają programy studiów. Liczba publikacji, które omawiają wyniki zastosowań poszczególnych metod też nie jest zbyt duża, tak więc proces gromadzenia doświadczeń i ich przekazywania nie nadąża za nowymi możliwościami i nie wspomaga nas wystarczająco w procesie podejmowania decyzji, które z możliwości, jakie proponuje nowoczesna nauka, powinniśmy zastosować w przypadku naszych badań na konkretnym stanowisku. Dodatkowo w publikacjach, które omawiają prowadzone przez nas badania najczęściej piszemy o pozytywnych wynikach przeprowadzonych analiz. Ostatecznie wydajemy na nie znaczne sumy pieniędzy i nie chcemy się chwalić niepowodzeniami.

W świetle powyższych uwag, chcemy zaproponować Państwu temat kolejnej konferencji Uniwersyteckiego Centrum Archeologii Średniowiecza i Nowożytności: „Sukcesy i porażki. Najnowsze metody nieinwazyjne i laboratoryjne w badaniach archeologii historycznej”. Chcemy aby poruszane w wystąpieniach zagadnienia nie tylko wskazywały za sukcesy zastosowanych przez Państwa wszelakich nowoczesnych metod badawczych. Proponujemy stworzenie platformy wymiany doświadczeń na temat zastosowania poszczególnych metod, zarówno w świetle ich przydatności merytorycznej – czy rzeczywiście ich zastosowanie przyniosło informacje, których dotychczasowymi działaniami nie byliśmy w stanie osiągnąć i za jaką cenę — zarówno w wymiarze finansowym, nakładzie pracy czy stopniu ochrony stanowiska opłacalne jest ich stosowanie. Jaki typ metod np. nieinwazyjnych czy datujących należy zastosować na różnego typu stanowiskach, a jakie się nie sprawdzą. Chcielibyśmy umożliwić uczestnikom wysłuchanie zarówno zachęt, jak i ostrzeżeń, przyjrzenie się zarówno sukcesom, jak i porażkom, które zawsze towarzyszom nowym metodom i metodologiom działań naukowych.

Konferencja odbędzie się 8–9 listopada 2018 r. w Instytucie Archeologii UŁ przy ul. G. Narutowicza 65 w Łodzi.

Prosimy o zgłaszanie do 30 września 2018 r. tytułów 20-minutowych referatów (formularz do pobrania).

Oczekujemy Państwa w Łodzi!

w imieniu Komitetu Organizacyjnego
prof. nadzw. dr hab. Anna Marciniak-Kajzer
Dyrektor Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego