prof. dr hab. Ilona Skupińska-Løvset

Professor emeritus

Krótki życiorys naukowy:

Studiowała na kierunku Archeologia Śródziemnomorska Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem profesora Kazimierza Michałowskiego. W 1968 r. otrzymała tytuł magistra archeologii śródziemnomorskiej. Podczas studiów uczestniczyła w pracach wykopaliskowych w Polsce i za granicą. Od 1969 r. była zatrudniona na stanowiskach muzealnych i uniwersyteckich oraz prowadziła samodzielne badania naukowe jako stypendysta Norges Almenvitenskapelige Forskningsraad (Norweskiej Rady do Spraw Badań Naukowych). Była zatrudniona kolejno jako asystent naukowy, wykładowca, badacz, kierownik programu naukowego, profesor. Wykładała też w Wyższej Szkole Wzornictwa Przemysłowego. Stopień doktora uzyskała na Uniwersytecie w Oslo, doktora habilitowanego na Uniwersytecie Warszawskim w 1983 r. Praca habilitacyjna pt. „Funerary Portraiture of Roman Palestine. An Analysis of the Production in Its Culture-Historical Context”, Gothenburg 1983, omawiała nieopublikowany materiał kamienny w postaci portretów grobowych pochodzących z miasta rzymskiego Skythopolis (dziś Beth Shean). Praca ta jest do dziś podstawą badań nad zagadnieniem romanizacji Syro-Palestyny. Problem wpływów kulturowych, hellenizacji i romanizacji jest głównym tematem jej badań, uczestniczy też czynnie w pracy organizacji międzynarodowych.

Uczestniczy w wielu międzynarodowych konferencjach naukowych, programach i przedsięwzięciach w tym badaniach terenowych w Egipcie, Azji Mniejszej i Syro-Palestynie. Jest jednym z „co-directors” programu Bethsaida Excavations Project. Jest autorką około 150 prac naukowych, głównie anglo-języcznych. Była wielokrotną stypendystka programów niemieckich i amerykańskich, w tym J. Paul Getty Postdoctoral Grants, prowadząc badania i wykłady w Michigan University, campus Ann Arbor, USA. Od 1993 r. jest związana z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego.

Jej zainteresowania naukowe są szerokie, najwięcej uwagi poświęciła jednak problemowi przenikania kultur, dyfuzji, akulturacji, hybrydyzacji w różnych aspektach tych zjawisk. Procesy te zaobserwować można wyraźnie w okresach hellenistycznym i rzymskim na terenach śródziemnomorskich.